The Chair

Je bent het hoofd van een echte criminele organisatie op een echt moment in haar geschiedenis: het Corsicaanse milieu van Marseille in 1950, de Siciliaanse families van Palermo, de Yamaguchi-gumi in de haven van Kobe, het Cali-kartel in 1985. Je mensen leggen je beslissingen voor, één kaart tegelijk (een lading, een steekpenning, een rivaal, een inval), en jij swipet naar links of naar rechts. Elke keuze beweegt vier meters: Geld, Hitte, Loyaliteit en Aanzien. Laat er één doorslaan naar een van beide uitersten en je heerschappij is voorbij.

Sommige van deze kaarten zijn echt gebeurd. Elke organisatie is opgebouwd uit een grondig onderzocht historisch dossier, en wanneer een kaart uit de archieven komt, laat het spel zien wat die archieven zeggen — en zegt het erbij wanneer de bronnen elkaar tegenspreken. De doden en arrestaties die de geschiedenis heeft vastgelegd, zijn niet gescript: ze worden gedobbeld tegen de situatie die jij hebt opgebouwd. Beschermheren houden je de hand boven het hoofd tot een schandaal hen verbrandt of je één gunst te veel vraagt; erfgenamen nemen de Stoel over als jij valt. Aan het einde van elke run meet je Nalatenschap hoe ver je bent afgedwaald van wat er werkelijk gebeurde.

Er valt niets te mikken en er tikt geen klok. Je wint door vooruit te lezen: welke meter een keuze zal opdrijven, wat het volgende decennium brengt, welke bondgenoot je later duur komt te staan. Een run beslaat decennia geschiedenis in zo'n negentig beslissingen. Een voorzichtige speler overleeft ongeveer de helft van de keren, en geen enkele simpele, vaste strategie overleeft ooit.